Kinderen leren beschouwen door het dramatisch spel geconcentreerd te volgen. Door kritisch te kijken en te luisteren, ontdekken ze de verborgen boodschappen. Ze verwerven inzicht in taal, beweging, beeld en geluid. Kijk- en luisteropdrachten zorgen ervoor dat leerlingen aandachtig en gefocust kijken.
Door achteraf te reflecteren leren kinderen ook genieten: goed bedacht, ontroerend gebracht, echt om gelachen,…
Dramatisch spel is ook vluchtig…wat je ziet, hoort of wat opviel beklijft niet lang. Belangrijk is om na afloop onmiddellijk te bespreken. Of media in te schakelen tijdens het spel (opname/foto) om na afloop te herbekijken en te bespreken.
De ervaring om de ervaring (theater kijken) is ook belangrijk. Geef hen hiervoor de tijd om te genieten, om de opgedane indrukken op te nemen. De eerste reactie is vaak een emotionele ontlading. Kunst brengt een emotie teweeg en dat is voor iedereen anders, verschillen ervaren is belangrijk. Aanvaarden dat dit voor iedereen anders is ook.
Als leraar is het belangrijk om leerlingen te helpen reflecteren door goede vragen te stellen.
Wat heb je ervaren? Ontdekt?
Wat vond je moeilijk? Waarom?
Hoe kon het anders?
Waarvan het je genoten?
Wat vond je leuk om te doen?
Hoe kwam het spel over bij de anderen?
Hoe werd de ruimte gebruikt?
Was er concentratie tijdens het spel? Of werd ze gehinderd?
(verlegenheid, in de lach schieten, clown uitgehangen, niet aan script gehouden,…)
Heeft iedereen zich aan de afspraken gehouden?
Heeft iedereen de opdracht begrepen?
Kies één personage: deze observeer je gedurende het spel (mimiek, beweging, kledij, intonatie,…)
Wat heb je gehoord? Geluiden? Muziek? Hoe worden bepaalde geluiden weergegeven?
Wat viel op? (decor, licht, kledij, samenspel, attributen,…)
Hoe gaf…. Dat hij/zij verdrietig (of andere emotie) was? Waaraan zag je dat?Kijk goed naar de bewegingen en verplaatsingen van de speler, hoe werd het publiek betrokken
