Leerlingen leren meer van feedback als ze er actief over nadenken en er actief mee aan de slag gaan. Laat hen daarom na een toets of opdracht één of twee tips opschrijven voor hun toekomstige zelf.
Bijvoorbeeld:

• Ik lees de vragen eerst volledig voordat ik begin.
• Ik controleer mijn berekeningen op rekenfouten.
• Ik gebruik de formulekaart systematisch.

Je geeft een korte oefening of formatieve evaluatie terug.

• De aanpak: Je zet rode cirkels om de specifieke stappen waar het misgaat (bijvoorbeeld het verkeerd toepassen van de min-tekens bij het wegwerken van de haakjes), maar je zet er geen score of 'X' bij.
• De actie: De leerlingen krijgen de 'voucher' en krijgen de eerste 20 minuten van de volgende les de tijd om in duo's te achterhalen waarom die omcirkelde stappen niet kloppen. Pas als de verbeterde versie mét uitleg ("Hier vergat ik dat min keer min plus wordt") wordt ingeleverd, is de taak afgerond.

Locatie-feedback (in de Engelstalige vakliteratuur vaak 'focused marking' of 'minimal marking' genoemd) is een methodiek waarbij je als leraar stopt met het verbeteren van fouten. In plaats van het juiste antwoord op te schrijven of de fout tot in detail te ontleden en aan te duiden, geef je met een stip, streep of symbool in de kantlijn enkel aan in welke regel of stap een fout is gemaakt. De cognitieve uitdaging verschuift hierdoor volledig terug naar de leerling: zij moeten zelf de regel scannen, de fout opsporen, analyseren en corrigeren.Deze methode is extreem effectief omdat het passiviteit doorbreekt. Wanneer een leraar een toets volledig rood corrigeert, kijken leerlingen vaak alleen naar de score en verdwijnt de toets of taak in de rugzak. Door enkel de locatie van de fout te verklappen, verander je de feedback in een puzzel of actieve zoektocht. Dit stimuleert de metacognitie (het nadenken over het eigen denkproces) en zorgt ervoor dat leerlingen de wiskundige regels opnieuw moeten raadplegen. Het is bij uitstek geschikt voor formatieve momenten of als startactiviteit van een les, waarbij leerlingen bijvoorbeeld in duo's elkaars 'gemarkeerde locaties' gaan uitpluizen.

Toepassing op een wiskundevoorbeeld
 
Stel, een leerling moet de volgende algebraïsche vergelijking oplossen:
3(x - 4) = 5x + 2
De leerling levert het volgende werk in:

• Regel 1: 3x - 4 = 5x + 2
• Regel 2: -4 = 2x + 2
• Regel 3: -6 = 2x
• Regel 4: x = -3

Traditionele rubrics met vier of vijf kolommen (onvoldoende, matig, voldoende, goed) kunnen overweldigend zijn. Een single-point rubric brengt focus.

• De aanpak: Je maakt een tabel met drie kolommen. Alleen de middelste kolom is ingevuld met de succescriteria (de norm).
• De actie: De linkerkolom blijft leeg voor feedback over wat nog verbeterd moet worden (zorgpunten). De rechterkolom blijft leeg voor feedback over waar de leerling de norm overtreft (sterke punten).
• Waarom het werkt: Het nodigt uit tot een dialoog. Je kunt leerlingen ook eerst zelf de linker- en rechterkolom laten invullen voordat jij er naar kijkt.  Er is geen 'tussenvorm'; je voldoet aan de norm, of je hebt een groeipunt/uitblinkpunt. 

Toepassing op kwadratische functie
 
De rubric focust op vier cruciale wiskundige vaardigheden bij het behandelen van kwadratische functies en parabolen.

• Algebraïsch berekenen: Het stapsgewijs en foutloos berekenen van de karakteristieke punten (top, nulpunten via de ABC-formule of som-productmethode, en het snijpunt met de y-as).
• Grafische nauwkeurigheid: Het correct tekenen van de parabool (vloeiende vorm, correcte assen, lineaire schaalverdeling en exact geplaatste punten).
• Parameterinzicht (verband): Het kunnen leggen van de link tussen de abstracte formule-elementen (parameters a, b, c of de discriminant D) en de visuele vorm van de grafiek (berg-/dalparabool en het aantal snijpunten met de x-as).
• Context & conclusie: De vertaalslag van een wiskundig resultaat terug naar een praktijksituatie (zoals de kogelbaan of winstmaximalisatie), inclusief de juiste eenheden

Hoe laat je leerlingen deze rubric gebruiken in combinatie met de eerder besproken 'Locatie-feedback':

1. Geef de formatieve toets terug waarbij je met stippen in de kantlijn alleen de foutieve regels aanduidt.
2. Laat leerlingen in duo's hun fouten opsporen en verbeteren.
3. Geef hen daarna deze Single-Point Rubric en laat hen zelf invullen in welke kolom ze vallen per criterium. Moeten ze hun fouten bij het berekenen van de discriminant nog als 'werkpunt' noteren, of was hun grafiek juist een absolute 'sterkte'?

In plaats van 20 keer dezelfde fout op individuele toetsen te schrijven, kijk je de formatieve opdracht na met één kladblok naast je.
 

• Hoe het werkt: Tijdens het scannen van de toetsen schrijf je niets op de bladen van de leerlingen. Op jouw kladblok noteer je enkel: Welke fouten kwamen vaak voor? Welke wiskundige denkfout viel op? Wie leverde een perfect voorbeeld aan? De volgende les projecteer je dit overzicht (of deelt een ingevuld A4-tje).
• De activatie: De leerlingen moeten zélf actief op zoek op hun eigen toetsblad: "De leraar zegt dat veel mensen de discriminant verkeerd berekenden bij een negatieve c-waarde. Heb ik dat ook gedaan?" 
• Haalbaarheid: Je kijkt 25 toetsen na in een fractie van de tijd omdat je geen individuele commentaren schrijft.