The Times They Are A-Changin', zong Bob Dylan in 1964, maar dat gold ook hier voor de zgn. capaciteitsmonitor: van het capaciteitstekort in het buitengewoon onderwijs naar een capaciteitsoverschot in het gewoon basisonderwijs op niet al te lange termijn. Overigens was van dat laatste al sprake in augustus 2025 en nu was er het Gentse voorbeeld. Hoe zou met die ontwikkeling rekening worden gehouden in het onderwijsbeleid, met name op het vlak van de schoolinfrastructuur?

Minister Demir lichtte de methodologie van de capaciteitsmonitor toe en de verwachte daling van het aantal leerlingen in het gewoon basisonderwijs was wel niet mooi lineair gespreid over heel Vlaanderen. De aanwending, herbestemming of eventuele sluiting (nwvr: daarvoor gold een bepaalde procedure) van schoolinfrastructuur was in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de schoolbesturen. Daarvoor was lokaal overleg aangewezen en dat hoefde op zich ook geen extra financiële middelen te kosten, wat overigens niemand van de twee vragenstellers vroeg. De betrokken onderwijskoepel kon ook ondersteuning bieden. Altijd goed om de Onderwijsminister constructief te horen verwijzen naar onderwijskoepels.

Er werd zeker geen micromanagement in dit verband van de Onderwijsminister gevraagd, maar het was wel belangrijk dat (i) scholen de capaciteitsmonitor kenden, (ii) met de data daaruit gepast konden omgaan en (iii) samenwerking tussen scholen gestimuleerd werd, zodat bijvoorbeeld ook leerlingenvervoer of openbaar vervoer afgestemd kon worden op de noden van de scholen. Veranderingen in leerlingenaantallen vergden ook flexibiliteit voor het personeel, maar dat was voer voor het lerarenloopbaanpact.

Lees de bespreking van de “Vraag om uitleg over het verwachte capaciteitsoverschot in het basisonderwijs van Loes Vandromme en over de infrastructuur van scholen die sluiten door een tekort aan leerlingen van Bart Claes” aan minister Zuhal Demir.

Reageren kan bij Wilfried Van Rompaey: wilfried.vanrompaey@katholiekonderwijs.vlaanderen