Met de vermelde powerpointpresentaties werden hun respectieve verhalen al heel duidelijk, maar zoals gebruikelijk, haal ik graag kort nog, subjectief en selectief als altijd, enkele punten uit de bespreking zelf:- beide sprekers erkenden dat het onderscheid “overheidsopdracht versus subsidie” geen zwart-witaangelegenheid was, maar stelden toch heel wat vragen bij de concrete ontwikkelingen van de voorliggende casus, waardoor de mismeestering van het dossier bevestigd werd; beiden maakten ook het (logische) voorbehoud dat ze niet over alle stukken van het dossier beschikten, maar meester Custers durfde toch met haar conclusie (“neigt eerder naar een overheidsopdracht”) nog iets verder gaan dan professor Vandendriessche, die dan weer wel bijvoorbeeld wees op de BTW-invalshoek die onder de radar gebleven was; interessant vond ik ook dat de professor het bestaande afwegingskader over overheidsopdracht versus subsidie bij de Vlaamse overheid (2021) “archeologie” noemde; dat laatste kan ik naadloos verbinden met een element in de tussenkomst van Loes Vandromme, dat zij ook al, als enige, in de commissievergadering van 8 januari 2026 ingebracht had: de Inspectie van Financiën had inderdaad als voorwaarde bij de aan Thomas More Hogeschool toegekende subsidie gesteld dat via een technische bilaterale overeenkomst in 2027 een duidelijk kader voor die verschillende opties zou worden opgesteld; een update dus van dat 2021-document, zeg maar; dat was inderdaad belangrijk om dit soort vertoningen in de toekomst te vermijden, zoals ook meester Custers later aanbeval;
- de gebrekkige motivatie voor de switch van een overheidsopdracht naar een subsidie (cf. 8 januari 2026) kwam, zeker bij monde van Kim Buyst, duidelijk opnieuw ter sprake en bleef een heel delicaat punt in het hele verhaal, leek mij;
- op een bepaald moment vond ik het zelfs ietwat lachwekkend worden, toen meester Custers de formele online tekst citeerde na de stopzetting van de oorspronkelijke gunningsprocedure: “Selectiestatus winnaar: Er is geen winnaar gekozen en de mededinging is gesloten. De reden waarom geen winnaar is gekozen: Besluit van de koper, wegens ontoereikende middelen”; tja, natuurlijk, als eerst de oorspronkelijk toegekende middelen aan Leerpunt (ruim 9 miljoen euro) verlaagd worden tot 70K euro (voor de gemaakte kosten), dan heb je als Leerpunt ipso facto geen toereikende middelen meer voor de zaak…;
- Roosmarijn Beckers, Kim Buyst, Stephanie D’Hose en Ilona Vandenberghe wilden een parlementaire onderzoekscommissie om de vele gestelde vragen en bedenkingen grondig uit te zoeken;
- tijdelijk commissievoorzitter Koen Daniëls probeerde de vele vragen en bedenkingen nog wat te pareren met een blijkbaar schriftelijke inbreng van nog een andere juridische expert, die verhinderd was om aanwezig te zijn, professor Steven Van Garsse van de UHasselt; de manier waarop vond ik niet echt ernstig, want gewoon enkele algemene zaken citeren uit die schriftelijke inbreng, terwijl de twee sprekers hadden aangetoond dat er over de zaak wel heel wat diepgaanders te zeggen viel (en toegegeven, niet zwart-wit) en dan slechts op die algemeenheden een reactie van de aanwezige experten vragen, dat doe je gewoon niet; met zijn verwijzing naar Audit Vlaanderen begaf Daniëls zich alleszins op glad ijs, maar ik beschikte zelf niet over een formele bron om uitsluitsel te kunnen geven over het verschil tussen de bewering van Daniëls (als zou Audit Vlaanderen geen zgn. forensische aanknopingspunten gevonden hebben) en de tegenwerping van Buyst en D’Hose (dat Audit Vlaanderen geconcludeerd had dat het gewoon niet bevoegd was); en het werd nóg gekker, toen hij (bijna) opperde dat sommige, reguliere subsidies van de overheid in Onderwijs (als voorbeelden werden zelfs het behalen van minimumdoelen en de decreten Rechtspositie gegeven) dan ook voorwerp van overheidsopdrachten zouden kunnen zijn…tja.
