Binnen BuSO Tongelsbos groeit een samenwerking tussen onderwijs en welzijn die op cruciale momenten het verschil maakt voor leerlingen met complexe zorg- en begeleidingsnoden. In deze schoolcontext, waar jongeren met gedrags- en emotionele moeilijkheden, ASS, type 3- en type 9-problematieken dagelijks hun weg zoeken, wordt het duidelijk dat onderwijs alleen soms niet voldoende is. Wanneer de draagkracht van school, leerkrachtenteam en zorgstructuur ontoereikend wordt, ontstaat nood aan een intensiever, flexibel en afgestemd traject. Het is precies in die ruimte dat NAFT – Naadloze Flexibele Trajecten – haar betekenis krijgt.

NAFT-trajecten worden ingeschakeld voor leerlingen bij wie het risico op schooluitval of uitsluiting erg reëel wordt. In Tongelsbos zijn dat vaak leerlingen die niet kunnen aansluiten bij klassieke groepsprogramma’s, omdat hun sociaal-emotionele ontwikkeling sterk uit balans is of omdat prikkelverwerking, rigiditeit of internaliserende problematiek het onmogelijk maken om in groep leerbaar te blijven. De school werkt nauw samen met het CLB om aanvragen te formuleren en trajecten op te starten. Partners zoals Web Werkt – Cirkant en Arktos nemen deze begeleiding op, zorgvuldig verdeeld volgens de aard en zwaarte van de zorgvraag.

Een NAFT-medewerker vervult daarbij een verbindende rol tussen onderwijs, gezin en welzijn. Hij of zij werkt individueel met de leerling, ondersteunt de school bij analyse en aanpak, en kan zelfs de brug vormen naar consulenten van OCJ of JRB wanneer de situatie dit vereist. Het traject wordt zo een gedeelde verantwoordelijkheid waarin elke partner een stukje draagt: school zorgt voor continuïteit, NAFT voor intensieve begeleiding, CLB voor afstemming en welzijnspartners voor veiligheid en opvolging.

Toch worden in Tongelsbos de grenzen van het systeem steeds duidelijker voelbaar. De vraag naar individuele NAFT-trajecten stijgt, terwijl het aanbod onder druk komt te staan. De school merkt dat er steeds vaker geen nieuwe trajecten meer kunnen opgestart worden. Groepsaanbod blijkt voor hun doelgroep vaak niet haalbaar; de intensiteit die deze jongeren nodig hebben, vraagt om één-op-één ondersteuning. Maar individuele trajecten zijn arbeidsintensief, tijdrovend en duur-waardoor externe organisaties niet altijd over voldoende capaciteit beschikken.

Dit spanningsveld raakt de kern van inclusie en zorgcontinuïteit. Tongelsbos ziet dagelijks hoe onmisbaar NAFT kan zijn: het is begeleiding die orde brengt in chaos, veiligheid creëert in turbulentie, en jongeren opnieuw aansluitingskansen geeft wanneer alles lijkt mis te lopen. Het is een instrument dat schooluitval niet alleen voorkomt, maar in veel gevallen studenten redt van langdurige schoolse ontkoppeling.

De school blijft trouw aan haar engagement om leerlingen maximale ontwikkelingskansen te geven. Maar zonder voldoende NAFT-ondersteuning dreigt het fundament te wankelen. Daarom wordt deze situatie geagendeerd in de directievergadering: niet als klacht, maar als dringende uitnodiging om samen structurele antwoorden te zoeken. Want wanneer onderwijs en welzijn elkaar versterken, worden kwetsbare leerlingen beschermd. Wanneer één van beide draagpijlers wegvalt, komt het hele traject in het gedrang.

Tongelsbos gelooft in samenwerking - in partnerschappen die flexibel, hoopvol en toekomstgericht zijn. NAFT-trajecten vormen daarin een cruciale schakel. Deze casus toont waarom blijvende investering, bereikbaarheid en capaciteit geen luxe zijn, maar noodzakelijke voorwaarden om jongeren te blijven zien en ondersteunen op de momenten waarop ze ons het hardst nodig hebben.

Meer info: Karen Baeten via info@buso.tongelsbos.be