De Triangel

De samenwerking tussen MFC/DVC en BuBaO/BuSO De Triangel is een krachtige integratie van zorg en onderwijs op één gedeelde campus. Het interventieteam vangt crisissituaties op voor zowel interne als externe leerlingen, terwijl therapeuten en orthopedagogen van het DVC gespecialiseerde expertise delen met de school. Schooldagen worden volledig op maat georganiseerd, met maximale flexibiliteit in tijden, rust en zorg. Scholen maken gebruik van faciliteiten zoals snoezelruimtes en therapieruimtes, en leerkrachten nemen deel aan intervisies en vormingen. Structurele overlegmomenten en een gedeeld beleid zorgen voor continuïteit. Dit geheel vormt een warm en efficiënt netwerk rond elke leerling.

Op de gedeelde campus van het DVC en de scholen BuBaO en BuSO De Triangel groeit een samenwerking die verder gaat dan louter afstemming of praktische afspraken. Hier ontstaat elke dag opnieuw een netwerk dat kinderen, jongeren en volwassenen omringt met zorg, onderwijs, veiligheid en kansen. Het is een ecosysteem waarin welzijn en onderwijs zich niet beperken tot een klassieke rolverdeling, maar bewust in elkaar vloeien. De campus vormt een levende gemeenschap, waar expertise gedeeld wordt, barrières verdwijnen en iedereen in functie van het kind denkt.

De aanwezigheid van een MFC, BuBaO type 2 en 3, BuSO type 2 OV1 en zelfs een aanbod voor volwassenen, creëert een unieke setting. Verschillende levensfasen en ondersteuningsniveaus komen er letterlijk samen, wat samenwerking niet alleen logisch maakt, maar vanzelfsprekend. Niet als verplichting, maar als een gedeelde verantwoordelijkheid voor wie het nodig heeft.

Het interventieteam van het DVC is daarin een cruciale schakel. Als leerlingen tijdelijk ontregeld zijn, prikkelgevoelig reageren of nood hebben aan intensieve ondersteuning, staat het team paraat. Zonder onderscheid tussen MFC-bewoners en externen - elk kind verdient dezelfde respons, dezelfde zorgvuldigheid en dezelfde crisisondersteuning. Op rustige dagen worden ze amper opgeroepen; op moeilijke dagen meerdere keren. Hun flexibiliteit maakt het mogelijk dat leerkrachten en begeleiders weten dat ze er niet alleen voor staan. Tegelijk houdt men rekening met externe leerlingen die op wachtlijsten staan: ondersteuning wordt telkens zorgvuldig afgewogen, vaak geregeld via beperkte RTH-overeenkomsten, om andere vormen van hulp niet in het gedrang te brengen.

De expertise van therapeuten en orthopedagogen vormt een ander sterk fundament. Hoewel scholen hun eigen therapeuten hebben, wordt bij complexe vragen beroep gedaan op de gespecialiseerde medewerkers van het DVC. Hun kennis over maaltijdbegeleiding, SEO-afnames of intensieve gedragsobservaties maakt het mogelijk dat ook externe leerlingen profiteren van hoogstaande expertise. De lijnen zijn kort: wanneer een probleem opduikt, staat een team klaar dat vanuit inhoudelijke ondersteuning meedenkt, observeert en adviseert.

Een deel van deze samenwerking speelt zich af in en rond de klas. Momenteel zijn er geen structurele MFC-begeleiders aanwezig in de klasgroepen, maar dat was ooit anders. De keuze om die inzet te heroriënteren, ontstond vanuit de noden van leerlingen die onderwijs aan huis krijgen en daardoor meer tijd doorbrengen in de leefgroep. Toch blijft ondersteuning mogelijk waar nodig, zoals in de type 3-school te Eeklo, waar een begeleider dit schooljaar actief meespeelt in het dagelijks functioneren van de klaswerking.

Waar deze samenwerking werkelijk uitblinkt, is in haar flexibiliteit. Schooldagen worden radicaal op maat gemaakt. Wanneer een leerling sondevoeding krijgt en rust nodig heeft, wordt de planning aangepast. Wanneer prikkelgevoeligheid vraagt om een latere start of een kortere dag, wordt dat zonder discussie geregeld. Kinderen die structureel bepaalde dagdelen op de leefgroep doorbrengen, worden nauwkeurig geregistreerd onder schoolvervangende dagondersteuning. De nabijheid van MFC en school maakt dat maatwerk niet alleen mogelijk is, maar vlot en waardig kan worden georganiseerd.

Het opleidings- en vormingsaanbod vormt een ander verbindend element. Intervisiegroepen rond GES, autisme, multi-problematiek of seksualiteit staan open voor alle leerkrachten. Hier ontmoeten professionals uit beide sectoren elkaar, delen expertise en bouwen gezamenlijk aan een kwaliteitsvolle praktijk. Leerkrachten volgen ook PTV-opleidingen die vanuit het DVC gegeven worden - een voorbeeld van hoe professionalisering geen eigendom is van één sector, maar een gedeeld traject.

De campusinfrastructuur werkt deze samenwerking verder in de hand. Scholen maken gebruik van snoezelruimtes, tovertafels, luchtkussens, sportzalen, aangepast spelmateriaal en gespecialiseerde fietsen. Het delen van infrastructuur is hier geen gunst, maar een logisch gevolg van samen verantwoordelijkheid dragen.

Zelfs in de dagelijkse praktijk – maaltijden en opvang – loopt de samenwerking als een vanzelfsprekend weefsel doorheen de organisatie. De grootkeuken voorziet warme maaltijden voor externen en leerkrachten, terwijl voor- en naschoolse opvang gedeeld wordt georganiseerd. Waar mogelijk wordt gezocht naar haalbaarheid; waar het te complex wordt, zoals bij de woensdagnamiddagopvang, wordt in transparante dialoog beslist om af te bouwen.

Dat partnerschap krijgt zijn sterkste vorm in onverwachte situaties. Toen het schoolgebouw van type 3 in Eeklo onveilig werd verklaard, werd er niet getwijfeld: het DVC stelde onmiddellijk beschikbare ruimtes ter beschikking. Volwassenengroepen die net verhuisd waren, maakten tijdelijk ruimte voor leerlingen. Kinderen, ouders en leerkrachten konden verder in een veilige context, zonder uitval of verlies van continuïteit. Dit soort veerkracht toont het hart van de samenwerking: flexibel, mensgericht en gedragen door wederzijds vertrouwen.

De samenwerking wordt structureel bewaakt via overlegmomenten op verschillende niveaus. Tweemaal per jaar komen directies, orthopedagogen, clusterverantwoordelijken en gezinsbegeleiders samen om overkoepelende thema’s aan te pakken: de rol van de orthopedagoog, afstemming van doelen, stageaanpak voor oudere leerlingen. Daarnaast is er wekelijks overleg op directieniveau, waarin beleidsbeslissingen, prioriteiten en toekomstvragen worden besproken. Dit zorgt voor een levendige, transparante en gedragen beleidsaanpak waarin elke partner zich gezien voelt.

De samenwerking tussen MFC en de scholen van De Triangel is daardoor veel meer dan een gedeelde locatie. Het is een lerende gemeenschap die voortdurend bijstelt, afstemt, innoveert en oplossingen zoekt. Het is een netwerk dat kwetsbare leerlingen ondersteunt in elk facet van hun ontwikkeling. Het is een inspirerend voorbeeld van hoe onderwijs en welzijn elkaar kunnen versterken wanneer de mens achter elke leerling centraal blijft staan.

Meer info: Koen Vander Beken – koen.vanderbeken@mpc-sintfranciscus.be

Over deze databank

We lijsten voor jou enkele voorbeelden op van samenwerkingen tussen onderwijs en welzijn.

×
Kijkt als...
Niveau
Regio
Kan ik je helpen?