Op 28 mei 2026 ging het al over de jobinstabiliteit bij startende leraren op basis van een Leuvens onderzoeksrapport. Nu was er in dezelfde context (nwvr: het lerarenloopbaanpactoverleg, weet je wel, beste lezer) al een nieuw Leuvens onderzoeksrapport over de invloed van negatief nieuws en positieve informatie op de intentie om leraar te worden. Drie onderwijscommissarissen hadden dat rapport opgemerkt. Het bracht ons uiteraard opnieuw helemaal midden in het intensieve overleg dat minister Demir zelf aan het voeren was met vakbonden en onderwijsverstrekkers en bij het niet zo eenvoudige thema van de maatschappelijke waardering voor leraren.

De minister was zich bewust van de kracht van media en van het vaak negatieve beeld van het lerarenberoep in die media. Daar lag een taak voor iedereen. Dat klopte natuurlijk als een bus, maar net dát maakte het ook zo moeilijk, leek mij. De minister somde enkele overheidscampagnes over de zaak op: ‘Lesgeven is alles geven’, ‘Word jij Meester in Vlaanderen?’, initiatieven zoals die van de Koning Boudewijnstichting om jongeren al tijdens hun schoolloopbaan eens te laten proeven van het leraarschap. Daarmee belandde ze naadloos bij het actuele lerarenloopbaanoverleg (doel: job van leraar werkbaar en weer aantrekkelijk maken), waarover de minister heel begrijpelijk weinig kon loslaten, maar waarvan je zo kon vermoeden dat een positieve landing nog niet meteen voor morgen was. De minister vond het vroegere tv-programma ‘Meester, hij begint weer!’ fantastisch (en dus een mogelijke inspiratiebron om jongeren warm te maken voor het beroep) en haar achtjarige dochter wilde alvast lerares worden. Dat was al een mooi begin.

In haar repliek waagde vragensteller Vandromme zich eraan te herinneren aan de … onderwijsambassadeur van vorige legislatuur, maar als ik het me nog goed herinner, was dat verhaal een beetje met een sisser afgelopen, maar goed. Het (tweede) goede nieuws was echter dat Vandrommes oudste zoon, die avond afstuderend in het secundair onderwijs, ook leraar wilde worden.

Vragensteller Buyst herinnerde dan vervolgens aan een lezersbrief/opiniebijdrage in De Morgen van leraar Michiel Crijns, dat haar erg bewogen had en had gemerkt dat de minister haar eerdere taalgebruik over onderwijs een stuk bijgestuurd had de laatste tijd.

Vragensteller D’Hose (nwvr: ik merkte bij het typen van deze regels pas dat haar nieuwe partijnaam eindigt met een punt, dus Anders.) kende de vermelde campagnes niet: ik merkte dat vragensteller D’Hose geboren is in 1981, de campagnes waarvan sprake liepen ergens voorjaar 2022 (cf. ook persconferentie toen) resp. vanaf ergens begin 2026; vragensteller D’Hose was dus zeker niet te jong voor die campagnes, zij het dat ze vorige legislatuur nog niet zo met onderwijs bezig was (cf. eerste campagne), maar voor de tweede, erg recente campagne leken mij geen excuses te bestaan. Zij prees dan weer ‘Thuis’ aan als mediaal instrument om reclame te maken voor het lerarenberoep.

Interveniënt Gianna Werbrouck citeerde een stukje uit Michiel Crijns’ lezersbrief en had ook de positieve evolutie in het taalgebruik van minister Demir opgemerkt. Interveniënt Koen Daniëls vond ik overschot van gelijk hebben met zijn opmerking over de klassieke formule “in het onderwijs staan c.q. zitten”. Hij diepte uit zijn eigen lerarenverleden nog wat ontroerend materiaal op waarin ene Jeroen een rol speelde, waarna hij wel iets minder ontroerend nog even uithaalde naar sommige TikTok- en andere Instagrambrol… ik kon hem wel geen ongelijk geven, hoewel ik de bewuste mediale instrumenten bewust zelf niet gebruik. En ja, de educatieve masters bestonden ook, een tip, zeg maar, voor de studiekeuzebegeleiding. Interveniënt Jan Laeremans suggereerde (als campagne na de zomervakantie) om de lerarenopleidingen te vragen een selectie van hun studenten aan het woord te laten over hun studiekeuze (beginners zowel als ouderejaarsstudenten) via sociale media of website. Interveniënt Ilona Vandenberghe tot slot trok het schoentje van Koen Daniëls niet aan, maar trok wel, tot afgrijzen van die laatste, fiks van leer tegen meerdere maatregelen van minister Demir.

De minister trakteerde de laatste interveniënt op een minder fraai epitheton ornans, waarna de meestal overbodige slotreplieken uitgesproken konden worden. Ik wijs hier alleen op het derde en laatste goede nieuws (cf. supra), met name: de (plechtige) mededeling van Stephanie D’Hose dat ze een half jaar geleden voor zichzelf beslist had dat ze lerares wilde worden. Dat waren dus al drie bijkomende, toekomstige leraren. Er was dus nog hoop…

Lees de bespreking van de “Vraag om uitleg over de aantrekkelijkheid van het lerarenberoep van Loes Vandromme, over de impact van negatieve berichtgeving op de instroom in de lerarenopleiding en de stand van zaken van het leraarloopbaanpact van Kim Buyst en over de impact van negatieve berichtgeving op de instroom in het lerarenberoep van Stephanie D'Hose ” aan minister Zuhal Demir.

Reageren kan bij Wilfried Van Rompaey: wilfried.vanrompaey@katholiekonderwijs.vlaanderen