Zoals ik al schreef bij de eerdere vraag om uitleg van Loes Vandromme over het aantal afgestudeerde leraren die effectief lesgaven, waarin expliciet het NVAO-rapport in kwestie vermeld werd, hoorden de voorliggende vragen om uitleg van Koen Daniëls en Gianna Werbrouck in dezelfde cluster thuis. Wel werd nu, in beperkte mate weliswaar (cf. infra), ingezoomd op het NVAO-rapport zelf, ook in relatie tot die andere grote werf van “Scholen voor iedereen”. Maar ook deze bespreking had dus alles te maken met het pittige ochtenddebat over het zgn. expertisecentrum en de inspiratiescholen in het kader van de implementatie van de nieuwe minimumdoelen in het basisonderwijs. Op 20 november resp. 11 december 2025 waren we al enkele vermeldingen van het NVAO-rapport tegengekomen en op 19 december 2025 werd het element (uit het dossier “Scholen voor iedereen”) “pioniersscholen” opgenomen in het voorontwerp van decreet over het onderwijs XXXVI. En op 17 december 2025 was eindelijk de geplande staten-generaal over de Scholen voor iedereen van start gegaan. Wat kon minister Demir nu al melden over dat NVAO-rapport, maar vooral in relatie tot die Scholen voor iedereen?

Nog niet zoveel, waarvoor trouwens veel begrip. Ze wilde dat eerst grondig bestuderen, voor ze het vrijgaf, zoals ze eerder die dag al gezegd had in antwoord op een vraag om uitleg van Loes Vandromme. Nu voegde de minister daaraan toe dat het rapport uit drie delen bestond: aanbevelingen, samenwerking met het werkveld en een voorstel tot externe kwaliteitscontrole. Dat derde deel zou pas aangepakt worden na deel 1 en 2. Het rapport was grondig opgesteld en zou een significante impact hebben, soms ook budgettair. Interessant ook dat laatste, maar ik heb zo’n klein vermoeden dat zaken met een budgettaire impact iets minder kans maken op opname bij de finale maatregelen. Alleszins wilde ze zich niet laten vastpinnen op een concrete timing.

Op de spanning waarop vragensteller Werbrouck gewezen had (“Ik vraag me af hoe u de verhouding ziet tussen focus op vakdidactiek en klasmanagement enerzijds en de diepgaande expertise rond inclusie, zorg, samenwerking anderzijds, in het bijzonder met het oog op beginnende leerkrachten.”), antwoordde de minister dat ze zou onderzoeken op welke manier de resultaten van het project inspiratiescholen beschikbaar konden worden gesteld aan de lerarenopleidingen en of inspiratiescholen opengesteld konden worden voor werkveldstages. Later in de bespreking voegde de minister daaraan de pioniersscholen toe, want inderdaad, dat was de juiste terminologie bij de Scholen voor iedereen, en dat was net wat vragensteller Werbrouck expliciet bedoeld had. Maar ik vermoedde zelfs dat de minister in haar eerste antwoord eigenlijk al de pioniersscholen bedoelde (en niet de inspiratiescholen).

Uit de rest van de bespreking alleen nog graag het volgende:

• op de opnieuw nogal karikaturale voorstelling van zaken door Koen Daniëls, incl. de zgn. Jean-Jacques Rousseau-aanpak in lerarenopleidingen ga ik hier niet meer in, wegens al voldoende becommentarieerd in het verleden; en wat zijn “unief van de kleine man” (nwvr: het beeld dat daarvoor vaak gebruikt wordt) betreft, dat gaat eigenlijk over hetzelfde als wat Gianna Werbrouck bedoelde bij die andere vraag over het leraarschap van Loes Vandromme eerder in de vergadering en waar ik toen voor enige bescheidenheid pleitte bij de stelligheid waarmee zulke zaken beweerd worden; oké, historisch had Daniëls zeker een bepaald punt, maar ook de realiteit van wie in welke context en in welke tijd wél en niet voor een lerarenopleiding koos lijkt mij toch een stuk complexer waarover meer dan één woord te zeggen valt; ik noem bij wijze van illustratie één element: wat zijn bijvoorbeeld heel precies die zgn. sterke profielen voor het leraarschap (in basisonderwijs, in secundair onderwijs) waarmee in die redenering dan altijd geschermd wordt? En wie waren dan precies de mensen die, laten we zeggen, zo tussen 1950 en 1970 leraar (in basis- en secundair onderwijs) geworden waren? Ik neem bewust die periode omdat de meesten van mijn eigen leraren in die periode afgestudeerd waren als leraar… en bijkomende vraag: wat was precies de lerarenopleiding die zij genoten hadden? Mijn vermoeden is dat de antwoorden op die vragen heel wat nuance zouden brengen in die bovenstaande redenering. En dan zwijg ik voorts nog over de drastische wijzigingen in de samenleving én in het leerlingenpubliek sindsdien…;
• Loes Vandromme herhaalde haar vraag om alle lerarenopleidingen te betrekken, maar wees ook (opnieuw) op het belang van het (eventueel?) nodige decretale werk in dit verband (cf. ook de zgn. domeinspecifieke leerresultaten, die totnogtoe niet decretaal bepaald werden…; er is wel een beroepsprofiel van de leraar (bepaald in een BVR, dat decretaal bekrachtigd is door het Vlaams Parlement) en er zijn basiscompetenties (enkel bepaald door een BVR)), dus ook met betrokkenheid van het Vlaams Parlement zelf (nwvr: ook vragensteller Werbrouck vond die betrokkenheid belangrijk), maar ook de onderwijsverstrekkers en alle experten; minister Demir zou zeker voort in overleg gaan met de werkgroep lerarenopleiding van de Vlaamse Hogescholenraad (VLHORA);
• tot slot, de studiedag in Thomas More Mechelen (op 13 oktober 2025) in dit verband, waarnaar vragensteller Werbrouck enkele keren verwees, was inderdaad erg interessant, maar nóg interessanter gaat zijn hoe dit proces precies voort gaat verlopen, denk ik.

Lees de bespreking van de “Vraag om uitleg over de versterking van de samenwerking tussen de lerarenopleiding en de basisscholen van Koen Daniëls en over de hervorming van de lerarenopleiding en de voorbereiding van leerkrachten op het principe van scholen voor iedereen van Gianna Werbrouck” aan minister Zuhal Demir.

Reageren kan bij Wilfried Van Rompaey: wilfried.vanrompaey@katholiekonderwijs.vlaanderen