Kranten houden zich tegenwoordig wel meer bezig met allerlei “onderwijs(beleids)onderzoek”. Zo ook Nieuwsblad (voor abonnees) in de aanloop naar de start van het intussen al aardig opgeschoten nieuwe schooljaar. Daarbij kwamen de nieuwe regeling rond onderwijstijd in relatie tot zgn. pedagogische studiedagen in het secundair onderwijs en de al oudere regeling van zgn. asynchroon afstandsonderwijs aan de orde. Hier en daar zou die nieuwe regeling “omzeild” (lees: op een oneigenlijke manier) worden. Eerste vragensteller Koen Daniëls haalde er zelfs een van mijn lievelingsschilders, René Magritte, bij. Het stond daarnaast in de sterren geschreven dat we met deze vragen heel snel in het vaarwater van de onderhandelingen rond het onderwijspact zouden belanden. De organisatie van professionalisering hoorde daarin thuis en was overigens al langer een oud zeer (cf. ook het rapport van het Rekenhof van 30 juni 2026). Minister Demir?
De minister begon haar antwoord met een gedetailleerde (met name ook de strikte voorwaarden uit coronatijden) uitleg van het decreet Interactief Afstandsonderwijs (nwvr: aan de bespreking daarvan bewaar ikzelf wél erg leuke herinneringen), waarvan zij precies niet zo’n fervente aanhanger bleek en dat via Onderwijsdecreet XXXVI (memorie van toelichting, p.15) vervroegd geëvalueerd zou worden. De minister legde ook de link naar “AI-leraren”. Uiteraard was er de Onderwijsinspectie voor de controle. En er was de nieuwe regeling inzake onderwijstijd. De minister zag al heel wat goede voorbeelden van scholen om onderwijstijd voor leerlingen door leraren te verzoenen met professionalisering, teambuilding enz. van die laatsten.
Nog even was er wat commotie, toen vragensteller Koen Daniëls in zijn repliek even uitweidde over politieke partijen die, i.t.t. zijn eigen N-VA, vinden dat professionalisering wél tijdens de lesuren moet gebeuren ofwel ervoor pleiten dat de zomervakantie ingekort moet worden. Interveniënt Hannelore Goeman (en nadien ook interveniënt Kim Buyst) voelde zich aangesproken, maar wees er fijntjes op dat haar partij alleen pleit voor een verschuiving in de vakanties, niet voor een inkorting ervan, en liet het woord populisme vallen, waarop Daniëls “Zeg, zeg, zeg…” repliceerde (nwvr: in zijn slotwoord later herhaalde Daniëls nog eens zijn wedervaren met een Waalse uitwisselingsstudente rond de kortere zomervakantie in de Franse Gemeenschap). Tja…
Vragensteller Vandromme (nadien trad vragensteller Laeremans haar bij en hij wees er terecht ook op dat de vergelijking van de minister met een ziekenhuis toch enigszins mank liep) wees nog op een ander aspect in dit verband, namelijk: de beperking van het aantal dagen dat aan evaluatie besteed mocht worden. Gelijk hadden ze, vond ik. Maar dus inderdaad allemaal voer voor het onderwijspact.
Als laatste in de rij uitte interveniënt Kim Buyst duidelijk haar kritiek op hoe de minister die hele kwestie van facultatieve vrije dagen, pedagogische studiedagen en deliberatiedagen aangepakt had. Daarmee belandden we nogmaals bij het onderwijspact, waarin inderdaad meerdere zaken met elkaar samenhingen, waardoor nogmaals de complexiteit der onderwijsdingen duidelijk werd en een logische aanpak vinden daarin helemaal geen sinecure was, wie ook in de Vlaamse regering zou zitten of welke partij ook de Onderwijsminister zou leveren…
Lees de bespreking van de “Vraag om uitleg over het organiseren van asynchroon afstandsonderwijs zodat pedagogische studiedagen kunnen blijven bestaan van Koen Daniëls, over het gebruik van afstandsonderwijs voor de professionalisering van leerkrachten van Loes Vandromme en over de gevolgen van de afschaffing van de pedagogische studiedagen en de behoefte aan een structurele professionalisering van leraren van Jan Laeremans” aan minister Zuhal Demir.
Reageren kan bij Wilfried Van Rompaey: wilfried.vanrompaey@katholiekonderwijs.vlaanderen
