Deze vraag om uitleg van Loes Vandromme was gelinkt aan ons eigenste Brusselteam (voor abonnees) binnen Katholiek Onderwijs Vlaanderen, dat mooie resultaten boekt in begeleide scholen die met heel wat problemen te kampen hebben. Het Brusselteam opereert naast het schoolteam en neemt de school dus niet over (nwvr: Vandromme legde dat accent ook expliciet in haar betoog). Vragensteller Vandromme koppelde er meerdere vragen aan over diverse deelaspecten van zo’n begeleiding: beschikbaarheid van relevante data, structurele verankering via pedagogische begeleidingsdiensten, tegengaan van versnippering en schoolleiderschap/directieteams.
Minister Demir bevestigde de zinvolheid en de resultaten van de contextspecifieke Brusselwerking van Katholiek Onderwijs Vlaanderen. Het ging wel degelijk om de pedagogische begeleidingsdienst in actie. Het viel trouwens op dat de minister op een meer algemeen niveau een belangrijke rol weggelegd zag voor de pedagogische begeleidingsdiensten van de onderwijsverstrekkers. Ik kon me vergissen, maar dacht dat het ooit enigszins anders was…
De vraag over het (sterke) schoolleiderschap (cf. preventie van crisissituaties) leidde natuurlijk weer naar het lopende sociaal overleg in het kader van het lerarenloopbaanpact. Bijkomende, concrete uitspraken over de zgn. Vlaanderenbrede, netoverstijgende directieopleiding (cf. regeerakkoord) deed de minister echter niet. Onze eigen postgraduaten, in een mooie samenwerking met de vrije hogescholen en de KU Leuven (basisonderwijs en secundair onderwijs (i.s.m. CVA van UAntwerpen), liepen alvast op wieltjes.
Finaal verwees de minister niet onverwacht ook naar de (externe) taskforce om scholen die dreigden gesloten te worden te begeleiden. Die maatregel was opgenomen in het Actieplan Goed Gedragen, waarvan de decretale vertaling nu bezig was.
In haar repliek liet vragensteller Vandromme niet na om deze kwestie ook te plaatsen in de context van de vrijheid van onderwijs. De trouwe lezer begrijpt dat ik de laatste was die van de relevantie van Vandrommes punt overtuigd moest worden. Wat de taskforce van de minister betrof, zei Vandromme het zelfs nog iets straffer: voor haar mocht die mag eigenlijk gewoon bestaan uit de versterkte pedagogische begeleidingsdienst. Net om de versnippering (allerlei diverse instanties op school) te vermijden. Hoe zag de minister die versterking tegen de achtergrond van de nu al veelvuldige opdrachten voor de pedagogische begeleidingsdiensten?
Na nog een bijkomende bevestiging van de crux van Vandrommes verhaal door interveniënt Griet Vanryckegem (met ook een verwijzing naar nog andere belendende percelen als professionalisering en het Plan Nederlands) leek de minister te zeggen dat het werk van ons Brusselteam net gewoon het reguliere werk van de pedagogische begeleiding was, waarvoor die volgens de minister heel wat middelen kreeg (bijna 14 miljoen euro). Vragensteller Vandromme merkte daar tot slot bij op dat het om heel wat opdrachten ging met telkens gekleurde middelen en dat het al eerder gevraagde en beloofde, volledige overzicht van de financiële middelen voor de diverse plannen er nu mocht aankomen.
Het zou hier te ver leiden, maar de geschiedenis van de pedagogische begeleidingsdiensten de voorbije jaren (cf. onder toenmalig minister Ben Weyts) en hun financiële middelen/omkadering was toch wel wat turbulent, meende ik me te herinneren… ook wat hun rol betrof overigens binnen de zgn. kwaliteitsdriehoek, zoals ook vragensteller Vandromme bedoelde.
Lees de bespreking van de “Vraag om uitleg over de begeleiding van scholen in crisis van Loes Vandromme” aan minister Zuhal Demir.
Reageren kan bij Wilfried Van Rompaey: wilfried.vanrompaey@katholiekonderwijs.vlaanderen
