Ik kan de kern van de zaak kort weergeven:- de houding van minister Demir in dit dossier was zonder meer duidelijk: alleen de geplande besparing (op kruissnelheid 100 miljoen euro) interesseerde haar bij dit dossier (niet: de inhoud; ze heeft veel belangrijker ander werk over onderwijskwaliteit te doen…(sic)); en dat er nog geen consensus was in de Vlaamse regering verweet ze aan de twee coalitiepartners; de dag nadien zou ze een nieuwe poging wagen in de Vlaamse regering, waarvan we op dit moment weten dat die op niets uitliep; met haar taalgebruik over “ben het zo beu als kou pap” en “voorstellen kakken” (Excusez le mot!) gaf ze toen al een voorsmaakje van het grotere geschut dat nadien zou volgen bij de kwestie van het expertisecentrum en de inspiratiescholen inzake de implementatie van de nieuwe minimumdoelen in het basisonderwijs;
- de limiet op de beleidsruimte voor een aanpassing van de huidige regeling van de levensbeschouwelijke vakken in het officieel onderwijs was voor de minister duidelijk artikel 24 van de Grondwet, maar aan de tussenkomst van partijgenoot Manu Diericx was opnieuw goed te merken dat haar partij op het desbetreffende vlak dat grondwetsartikel wilde wijzigen wegens daterend uit een andere, veel eenvoudigere tijd; of op andere vlakken ook blijft vooralsnog niet zeker of is onduidelijk;
- interessant vond ik de verbinding die interveniënt Loes Vandromme en interpellant Roosmarijn Beckers legden net tussen levensbeschouwing (en dito vakken) en onderwijskwaliteit in tegenstelling tot de minister;
- voor het overige, was gewoon herhaling te horen van wat bij vorige gelegenheden al gezegd was; Vooruit kwam nu wel niet tussen;
- nochtans had een cruciaal, nog niet opgelost knelpunt voor een compromis ook met Vooruit te maken: als de alternatieve piste voor de huidige regeling erin zou bestaan te gaan naar 1 lesuur levensbeschouwelijke vakken en 1 lesuur interlevensbeschouwelijke dialoog (ILD), was de discussie over dat laatste net nog of dat vanuit de bestaande levensbeschouwelijke vakken zou worden ingevuld (zoals nu in het project in de derde graad secundair onderwijs van het GO!) óf vanuit een filosofische/burgerschapsinvalshoek (of nog andere) (lees: als een vak LEF, zoals al jarenlang voorgestaan door professor Patrick Loobuyck);
- meer flexibele mogelijkheden voor officiële scholen in de huidige manier van organiseren van de levensbeschouwelijke vakken zou al een heel grote besparing kunnen opleveren, aldus nog de minister;
- maar de dag nadien was men er dus opnieuw niet uitgekomen in de Vlaamse regering.
