De kwestie gaf Roosmarijn Beckers nog eens de gelegenheid om te pleiten voor een decreet (i.p.v. slechts een “omzendbrief” van het GO!) over een hoofddoekenverbod in het Gemeenschaps/officieel onderwijs. Maar ook nu herhaalde de geschiedenis van toenmalig Onderwijsminister Ben Weyts zich. De aanleiding was een uitspraak van de zgn. Geschillenkamer van het Vlaams Mensenrechteninstituut (VMRI) over het verbod op levensbeschouwelijke kentekens in het Gemeenschapsonderwijs als indirecte indiscriminatie.

Minister Demir concludeerde, mét verwijzing naar diverse juridische bronnen, dat het hier ging om een niet-bindend oordeel van de Geschillenkamer, dat niet in lijn was met uitspraken van de hoogste rechtsorganen. Het argument van de regeling in de Franse Gemeenschap, — geen gebruikelijke omgeving om argumenten uit te putten voor vragensteller Beckers —, kon de minister en haar partijgenoot Manu Diericx niet overtuigen. Die laatste gebruikte in zijn redenering om geen decreet te schrijven (ook volgens mij terecht) de woorden die toenmalig Onderwijsminister Ben Weyts daarvoor in de mond pleegde te nemen: ‘if it ain’t broken, don’t fix it’.

Lees de bespreking van de “Vraag om uitleg over het recente oordeel van het Vlaams Mensenrechteninstituut over het verbod op levensbeschouwelijke kentekens in het Gemeenschapsonderwijs van Roosmarijn Beckers” aan minister Zuhal Demir.

Reageren kan bij Wilfried Van Rompaey: wilfried.vanrompaey@katholiekonderwijs.vlaanderen