Een wat atypische ochtendvergadering van de Onderwijscommissie, bij afwezigheid van minister Zuhal Demir. Geagendeerd werden diverse voorstellen van resolutie en conceptnota’s voor nieuwe regelgeving, soms van oppositiepartij Groen, soms van de meerderheid, soms van een kleinere coalitiepartner in de Vlaamse regering:
Zes parlementaire stukken dus over vier verschillende thema’s. Ze hadden alle een parlementaire voorgeschiedenis, meestal zelfs op een directe wijze, in één geval (over het kleuteronderwijs) op een eerder indirecte wijze (lees: het was al vaker over het thema gegaan, maar een direct verband met expliciete hoorzittingen ontbrak; zo’n verband bestond wel bij de thema’s “leerlingenvervoer buo”, “zomerscholen” en “taalintegratietrajecten”). Als achtergrond verwijs ik hier graag naar die eerdere hoorzittingen:
Allemaal heel herkenbaar dus en vaak nog vers in het geheugen. Ik hoef hier dan ook niet veel kwijt over de inhoud van die thema’s, behalve dan over het misschien wel meest heikele thema van allemaal, dat van het leerlingenvervoer buo. En dan niet zozeer wegens de inhoud van dat thema, — allang was geweten dat het een aanslepend want heel complex thema was —, maar wel wegens de politiek delicate situatie die errond bestond in deze commissievergadering (cf. infra).
Het verhaal over het leerlingenvervoer buo (met dus een voorstel van resolutie van oppositiepartij Groen en een conceptnota voor nieuwe regelgeving van meerderheidspartij Vooruit) leek mij een schoolvoorbeeld van een weliswaar goed voorstel van Groen, waarvan een aantal zaken kamerbreed positief onthaald werden én (ook via twee amendementen) erg spoorde met wat Vooruit naar voor schoof in haar conceptnota, maar dat desondanks op basis van soms twijfelachtige argumenten weggestemd werd c.q. weggestemd ‘moest worden’ door de meerderheidspartijen. Net vóór de stemming over het voorstel van resolutie (en de twee amendementen) vatte Kim Buyst de moeilijke positie van Vooruit en cd&v als junior partners in de Vlaamse regering perfect samen, leek mij.
Misschien was de procedurele kern van de zaak daarbij nog wel deze: hoofdindiener van het voorstel van resolutie Kim Buyst had na twee jaar én na de verklaring van minister Demir in De Zevende Dag enkele dagen eerder als zou ze in dat dossier alsnog haar verantwoordelijkheid opnemen grote twijfels daarover, terwijl hoofdauteur van de conceptnota Gianna Werbrouck minister Demir wél geloofde (cf. ook het regeerakkoord, p.143, en ondanks de eerdere discussie tussen de ministers-partijgenoten Demir en De Ridder). Ook An Christiaens wilde de lijn van het regeerakkoord zijn gang laten gaan, wilde nu geen punctuele voorafnames daarop doen via een resolutie van een oppositiefractie en verwachtte een plan van de minister in de volgende weken. Dat plan was nota bene al wel al een paar keer aangekondigd, maar (wellicht wegens de complexiteit van de materie) het was er nog niet van gekomen. Benieuwd of die “in de volgende weken” realistisch zou blijken, kon ik niet nalaten te denken…
Wat de conclusies van de commissievergadering betrof, meld ik samenvattend nog dat:
Ik verwijs tot slot heel graag naar de video [vanaf 9:30] van de bespreking op de website van het Vlaams Parlement.
Reageren op dit commentaar kan bij Wilfried Van Rompaey wifried.vanrompaey@katholiekonderwijs.vlaanderen.