Door de aard van dit beestje (PISA), — en dat bleek trouwens al uit de ingediende, schriftelijke stukken, zeker dat van tweede interpellant Roosmarijn Beckers —, kwam in dit debat haast letterlijk álles wat van dichtbij of verderaf met “onderwijskwaliteit” te maken had aan bod, tenminste… wat lezen en rekenen betrof, want onderwijskwaliteit gaat natuurlijk nog over wel wat meer dan dat ook. Die houding lijkt mij geen aanval op PISA, TIMSS enz., waarop interveniënt Koen Daniëls veel later in de bespreking alludeerde, dat is gewoon een kwestie van kritisch mogen blijven denken. Mag het even?

We wisten daarnaast al dat deze interpellaties door omstandigheden losgekoppeld waren van de hoorzitting over hetzelfde onderwerp een week eerder. Jammer, maar nu ook weer niet meteen een halszaak. Het punt was wel, vond ik, dat deze omstandige bespreking, — ruim 2 uur en een kwart —, één lange herhaling vormde van een hele reeks (vaak nog hangende) elementen die we al kenden.

Het heeft geen zin om die hier allemaal nogmaals te herhalen. Ik zou voorlopig alleen nog hierop de aandacht willen vestigen:

• het was weliswaar evenmin de eerste keer dat kritisch gesproken werd over de resultaten van de GOK/SES-middelen de voorbije jaren (cf. ook een rapport van het Rekenhof), maar het viel toch op hoe expliciet minister Demir haar beleid (cf. kennis van Nederlands als basis voor gelijke onderwijskansen en daarnaast het kennisrijk curriculum en hoge verwachtingen aan alle leerlingen) plaatste tegenover dat GOK-beleid uit het verleden dat blijkbaar niet veel opgeleverd had; ze verwees daarbij uitdrukkelijk naar de titel van de beleidsnota destijds (2004) van toenmalig Onderwijsminister Frank Vandenbroucke “Vandaag kampioen in wiskunde, morgen ook in gelijke kansen” (“We zijn voor beide gewoon keihard gebuisd”, dixit minister Demir); tussen haakjes, Frank Vandenbroucke de vader noemen van het GOK-beleid, zoals interveniënt Hannelore Goeman deed, was niet echt accuraat, want het eerste GOK-decreet (en ook dat volgde op al eerdere maatregelen) kwam tot stand onder diens voorganger, Marleen Vanderpoorten, maar dat terzijde;
• idem met de stellige houding van de minister op de vraag van tweede interpellant Beckers over het zgn. “overgaan op basis van leeftijd”, waarmee we in het thema van de B-stroom zaten; de minister rapporteerde zelfs even van een gesprek met haar vader en van andere getuigenissen van leraren; zelf zou ik het niet in die bewoordingen zeggen, maar natuurlijk had de minister een punt, maar… gaat het beleid van de minister in dit verband zoden aan de dijk zetten? Niemand die het met zekerheid kan voorspellen, lijkt mij; ook ik hoop het van ganser harte, maar let’s wait and see, want ik vind het toch iets te makkelijk om nu te zitten kappen op een verleden en gelijk te pretenderen dat jij wel de sleutels kent om het beter te doen;
• en tot slot: minister Demir betrok in haar betoog uitdrukkelijk de lopende besprekingen rond het onderwijspact, — alweer géén simpel verhaal —, en ze liet daarbij het cijfer vallen van 250 of 260 miljoen euro voor uitbreidingsbeleid, in eerste instantie bedoeld voor het basisonderwijs; ze wilde met dat pact landen nog dit jaar, maar als dat niet zou lukken, moest dat verder bekeken worden in de schoot van de Vlaamse regering, voegde ze nog toe, wat dat laatste ook mocht betekenen…

Lees de bespreking van de “Interpellatie over de resultaten van PISA 2025 van Line De Witte en over de opnieuw verder dalende leerprestaties van Vlaamse vijftienjarigen uit het PISA2025-onderzoek van Roosmarijn Beckers” aan minister Zuhal Demir.

Reageren kan bij Wilfried Van Rompaey: wilfried.vanrompaey@katholiekonderwijs.vlaanderen