Dus bij deze heel kort:- algemeen dus nu geen bijkomende besparingen in Onderwijs, meer bepaald ook geen besparingen meer op de levensbeschouwelijke vakken, zoals oorspronkelijk bij de regeringsvorming afgesproken waren (100 miljoen euro); die hele casus bewees wel dat “men” bij de vorming van een Vlaamse regering (lees: lang vóór men echt en concreet de hand aan de ploeg moet slaan) allerlei ideeën weliswaar in het regeerakkoord kan schrijven, maar dat die daarmee nog niet per se gerealiseerd zijn of zelfs maar juridisch mogelijk zijn; maar dat deert de regeringsonderhandelaars op dat ogenblik nog niet;
- ik maak bij het voorgaande nog de kanttekening dat in het wetenschappelijk onderzoek (dus rechtstreeks relevant voor de universiteiten) wél 35 miljoen euro extra bespaard wordt (cf. de opiniebijdrage van de universiteitsrectoren in De Tijd enkele dagen geleden);
- bovendien mogen we niet vergeten dat er indirect toch wel wat besparingen zijn, die raken aan het onderwijs, bijvoorbeeld: de zgn. sectorconvenanten (cf. contacten Onderwijs-Werk) worden afgeschaft, met impact op de sectorconsulenten die o.a. tot nog toe zorgen voor de erkenning van werkplekken in het kader van duaal leren; de zgn. KMO-portefeuille, waaruit ongeveer 360K euro ten goede komt van het volwassenenonderwijs, wordt stopgezet en het Vlaams Opleidingsverlof boet 30 miljoen euro in;
- naast vele concrete elementen uit diverse beleidsdomeinen werd in het lange debat overkoepelend ook veel aandacht besteed aan en gebakkeleid over de schuldgraad; die ging in stijgende lijn en oppositieleden sloegen de Vlaamse ministers met een factor x 3 tot x 4 om de oren, naar meer dan 100 procent van de ontvangsten; relevant, inderdaad, want de rente die betaald moet worden, zeker als dat rentepercentage zelf ook nog eens stijgt, neemt een alsmaar grotere hap uit het budget, dat dan weer niet aan Onderwijs, Welzijn, Mobiliteit, Cultuur enz. besteed kan worden; de preciezere details over de schuld had minister-president Diependaele nu nog niet ter beschikking en die zouden later volgen bij de begrotingsdecreten zelf;
- ik had hierboven nog enkele documenten beloofd: Centenboekje bij de Septemberverklaring, de bijlage en het detail besparingen subsidies;
- tot slot, puur procedureel wat dit debat betrof: zo’n eerste ronde (1 spreker per fractie) zonder dat de spreker onderbroken wordt, lukt nog wel, maar zo’n tweede ronde, mét onderbreking van de spreker, leidde weer tot de situatie dat de spreker daar soms lang mag “staan te schilderen” én vanuit de zaal diverse punten drie-, viermaal herhaald worden, terwijl bepaalde interveniënten dat nóg eens herhalen, wanneer ze zelf nadien als spreker achter het spreekgestoelte staan; efficiënt is anders; gelukkig deed parlementsvoorzitter Freya Van den Bossche haar best om de zaak toch wat inhoudelijk te structureren; ik heb zelf ook niet meteen een werkbaar, beter alternatief, maar aan dit debatformat scheelt toch ook wel wat, het zij zo.
