Waarom
Als geschiedenisleraar leer je leerlingen niet enkel wat er in het verleden gebeurde, maar vooral hoe we dat verleden kennen. LPD 16+ (II-Ges-d) en LPD 18+ (II-Ges'-d) zet precies dat centraal: leerlingen leren kritisch kijken naar historische beeldvorming — de manier waarop het verleden wordt voorgesteld, geconstrueerd en geïnterpreteerd.
Dat gaat verder dan analyseren van gebeurtenissen of het herkennen van redeneerwijzen, zoals oorzaken en gevolgen. Het draait om vragen als: Waarom ziet deze voorstelling eruit zoals ze eruitziet? Welke keuzes en perspectieven zitten erin verwerkt? Voor welk doel is dit narratief opgebouwd?
1. Kies twee (of meer) representaties van hetzelfde historisch fenomeen
Niet één bron analyseren, maar verschillende voorstellingen van dezelfde historische realiteit. Denk aan teksten, kaarten, afbeeldingen, infografieken, museale presentaties, nieuwsitems, educatieve video’s …
Welke elementen worden getoond? Wat wordt benadrukt? Wat valt op door afwezigheid?
Welke selectie van feiten is gemaakt? Welke visuele of talige middelen sturen het verhaal? Wat is de historische bril van de maker van de beeldvorming?
4. Laat leerlingen onderzoeken waarom die voorstelling zo is opgebouwd
Wat is het doel of de context van de maker? Wie moet overtuigd, onderwezen of beïnvloed worden?
Zijn de bronnen neutraal, eenzijdig, beïnvloed door tijdsgeest of ideologie? Welke waarden, belangen of overtuigingen kleuren de voorstelling?
Mede met dit leerplandoel groeien leerlingen uit tot kritische denkers die begrijpen dat het verleden nooit zomaar ‘gegeven’ is. Door historische voorstellingen te evalueren, leren ze hoe narratieven worden gemaakt en hoe ze die zelf kunnen doorprikken. Precies dat maakt geschiedenis zo relevant in een wereld vol beelden, opinies en verhalen.