16 november 2022 – Hoofddoek, stagiaires lerarenopleidingen en lerarentekort

Eerlijk gezegd, bij mijn weten hadden we over dit thema al een hele tijd niets meer gehoord… tot “mijn” krant (voor abonnees) een inderdaad belangrijk probleem aankaartte à la Une op 15 november 2022 (zie ook op 16 november 2022 en De Afspraak op 15 november 2022 met onze eigen directeur-generaal). Eerst waren er nog een omstandig actuadebat over de problematiek in de kinderopvang naar aanleiding van een nieuwe concrete casus en enkele andere actuele vragen. Maar dan verschenen de vier vragenstellers voor dit thema achter het spreekgestoelte. Het thema was al voldoende bekend vanuit het verleden en in een context van een lerarentekort werd het des te relevanter.

Elisabeth Meuleman vroeg of minister Weyts toch niet het gesprek kon aangaan met de betrokken mensen om geen talent voor het lerarenberoep te laten verloren gaan. Roosmarijn Beckers daarentegen was heel erg vóór een hoofddoekenverbod, of preciezer, een verbod op levensbeschouwelijke tekenen. Zou de minister bij het verbod op levensbeschouwelijke tekenen in het Gemeenschapsonderwijs blijven? Een wat rare formulering, aangezien de minister dat bestaande verbod aldaar niet zelf ingesteld had, bij mijn weten. Nadia Sminate zei eigenlijk hetzelfde als vragensteller Beckers en vroeg nog of de minister vond dat er bepaalde maatregelen genomen moesten worden (nwvr: in de passiefvorm dus, waardoor ze al of niet bewust in het midden liet wie die maatregelen dan wel zou moeten nemen; voordien had ze zich wel uitgesproken vóór de vrijheid van onderwijs, waardoor impliciet duidelijk werd dat zulke (eventuele) maatregelen door schoolbesturen moesten worden genomen; in dat laatste kan ik zelf volledig inkomen, zij het dat ik me afvraag waarom precies schoolbesturen soms deze of gene maatregel nemen in dit verband, maar dat terzijde). Onder enig rumoer vroeg Hannelore Goeman ten slotte of de minister liever had dat de kinderen geen les kregen dan dat ze les kregen van jonge getalenteerde vrouwen, waarmee ze zich aan de zijde van vragensteller Meuleman schaarde. Twee tegen twee dus eigenlijk.

Minister Weyts, heel voorspelbaar, herhaalde wat hij de dag voordien over de zaak al gezegd had, met de situatie in het officieel onderwijs enerzijds en die in het vrij onderwijs anderzijds. Vervolgens jende hij vragensteller Goeman een beetje met verwijzingen naar Pascal Smet, Patrick Janssens én Conner Rousseau…

Bij de repliek van vragensteller Meuleman nam het rumoer nog wat toe, maar voorzitter Homans deed haar best. Werd er inhoudelijk trouwens nog iets toegevoegd? Interessant was zeker nog dat vragensteller Beckers de minister herinnerde aan de in diens beleidsnota geplande decretale verbod. Vragensteller Sminate, ook interessant nog, jende op haar beurt de linkse partijen met een verwijzing naar een “links” standpunt tegen katholieke symbolen in het verleden. Voorts herhaalde vragensteller Goeman nog haar al gemaakte punt, herinnerde interveniënt Jos D’Haese aan de ervaring van zijn moeder met katholieke zusters (nwvr: “nonnetjes”, noemde hij ze), waarmee hij zich gelijk ook uitsprak tegen een hoofddoekenverbod, en drukte interveniënt Hilâl Yalçin haar expliciete appreciatie uit voor eerdere uitspraken van onze directeur-generaal Lieven Boeve (cf. supra), mét de vraag aan de minister wat die zou doen om de leraarskamer meer een weerspiegeling van de samenleving te laten zijn. Maar ik mag hier ten slotte interveniënt Jean-Jacques De Gucht niet vergeten: hij hield een kleine uiteenzetting over laïciteit en herhaalde de decretale vraag van vragensteller Beckers, die dan ook voor De Gucht applaudisseerde. Zien we ook niet alle dagen…

Minister Weyts herhaalde over die decretale kwestie wat hij al langer geleden daarover gezegd had: eigenlijk was er geen decreet nodig. En hij citeerde een uitspraak van de Raad van State (uit 2013) in een zaak van een lerares (met hoofddoek) tegen een stedelijke secundaire school. De school kreeg gelijk.

In de slotwoorden ging het er nog eventjes stevig aan toe, want er waren sterke woorden gevallen, maar iedereen bleef bij haar (in dit geval) standpunt, zoals verwacht dus.

Reageren kan bij Wilfried Van Rompaey: wilfried.vanrompaey@katholiekonderwijs.vlaanderen

OVER DEZE BLOG

Deze blog is niet bedoeld als formeel standpunt van Katholiek Onderwijs Vlaanderen, evenmin als een puur verslag, maar wel als een niet-neutraal, persoonlijk commentaar op vooral ook politieke aspecten van de parlementaire onderwijsactiviteiten, zowel in de Commissie Onderwijs en de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement als uitzonderlijk ook in een andere vakcommissie die occasioneel relevant kan zijn voor het beleidsdomein Onderwijs.

×
Kijkt als...
Niveau
    Regio