Beste collega
Op 1 februari neem ik afscheid van de begeleidingsdienst, midden in mijn 25e dienstjaar. Het is tijd voor meer tijd…
Ik kijk met veel warmte terug op onze samenwerking en waardevolle ontmoetingen, de fysieke en ja, zelfs de digitale: de leerplanvoorstellingen, de vakvergaderingen, de netwerkmomenten, de ‘Dagen van …’ ; kortom: alle momenten van reflectie en gezamenlijk zoeken naar wat werkt in de praktijk. Tis in my memory lock’d. Het zijn herinneringen die ik met me meedraag en die mijn eigen ontwikkeling als persoon en als adviseur hebben verrijkt – voedsel voor de ziel.
Het was een voorrecht om jullie te mogen coachen. Jullie betrokkenheid, jullie drive om elke dag opnieuw het beste uit je leerlingen én jezelf te halen, en jullie vermogen om ondanks alles met warmte en enthousiasme te blijven werken, hebben me aangedreven en diep geïnspireerd. Jullie stralen uit wat bevlogen onderwijs echt betekent.
Ik neem afscheid met een warm hart en met oprechte bewondering voor ieder van jullie. Voor de toekomst wens ik je vertrouwen, plezier en ruimte om te blijven doen waar je zo goed in bent. Blijf nieuwsgierig, blijf elkaar versterken en vooral: blijf trots op het verschil dat jullie elke dag maken. Ik hoop vurig dat je van alle betrokken partijen de waardering krijgt die je verdient.
With every lesson you teach and every student you inspire, you shape today and touch the future.
Het ga jullie goed. Ik mis jullie nu al…
Met veel waardering
Christel Verheyen
Verlaten terrein
Het mooiste van de kermis was niet
het schelle geluid van botsende auto's
het lonkende licht, de grijparm
die het horloge miste of de zoete geur
van de suikerspinwagen, maar
de bleke vierkanten in het gras,
de afdruk die de kermis op de grasmat
van het park achterliet.
En dat ik dan met mijn zusje aan de hand
naar die plek terugkeerde en zei:
'Kijk, daar stond de draaimolen,
daar de schiettent, en hier de jongen
die kaartjes verkocht voor het spookhuis.'
Lernert Engelberts
